امروز به دعوت استاد عزیز، جناب آقای دکتر محسن نظری، مهمان دانشجویان ارشد ام‌بی‌ای #دانشگاه_تهران بودم. طبق عادت مألوف جلسه به صورت پرسش و پاسخ دنبال شد و گفتگوی سودمندی دست‌کم برای من رخ داد. امروز که از میان انبوهی از مسائل در کسب وکار جدیدمان (#اکالا) به این فضا می‌رفتم مدام تاسف می‌خوردم که چرا چفت و بست‌های صنعت و دانشگاه جفت و جور نیست. دو فضای بیگانه و نامرتبط. چرا مسايلی که می‌تواند حل شود باید همچنان حل نشده باقی بماند؟ قرارگرفتن حتی یک فرد مناسب در جای مناسب چه فرآورده‌هایی برای کشور عزیزمان می‌تواند داشته باشد، این را آدم مسأله‌داری مثل من با پوست و گوشت درک می‌کند. پی‌نوشت: شکر خدا این دوستان به دلیل نوع خاص رشته تحصیلی‌شان قرابت خوبی با کسب‌وکار داشتند. #نعیم_ابراهیمیان