این دو فراز از کتاب hashtag#پیکان_سرنوشت_ما هنوز می‌تواند در فاصله چند دهه هنوز به کار اینجا و اکنون ما بیاید. به مناسبت درگذشت hashtag#محمود_خیامی آن را از کانال سهندایرانمهر تلخیص و تقدیم می‌کنم. این کتاب را پارسال از Arash Toussi به عنوان هدیه تولد دریافت کردم و انشالله به زودی در مطالعه خواهم گرفت. ?رفتارم هم با مشتریان بسیار خوب بود. اگر یکی از اتومبیل‌هایی که فروخته بودم تصادف می‌کرد (آن موقع اتومبیل‌ها مثل حالا بیمه نبودند)، حسابی برای خودم در نظر می‌گرفتم و قسمتی از درآمدم را به نام بیمه کنار می‌گذاشتم و از این محل می‌توانستم تمام لوازم مورد نیاز هر اتومبیلی را که تصادف کرده بود، بدون بهره‌ به سررسید بعد از پایان اقساط، به مشتری بفروشم و برای اجرت تعمیرات نیز، مبلغی پرداخت می‌کردم. ?اکثر کسانی را که در ساخت اتومبیل‌های ایران‌ناسیونال نقش مهمی داشتند از میان کارگران ساختمانی انتخاب می‌کردیم. آن‌ها پس از یکی دو سال سرکارگر متخصص و فنی می‌شدند و می‌توانستیم آن‌ها را مهندس تجربی بخوانیم. به جز این، درسی که از سرگذشت کارآفرینی مانند او می‌توان گرفت و همزمانی اتفاق hashtag#دیجی_کالا شاید این باشد که فرقی نمی‌کند که چه برچسبی به امثال او بزنیم، درست یا غلط، اینوری یا آن‌وری، منفعت‌طلب یا هرچیز دیگر، اما اینها هستند که ستونهای اقتصاد کشور هستند و ماندن در این راه و این مشقت قطعا چیزی بیش از سود می‌طلبد: عشق به ایران عزیزمان!