من متولد تابستانم.
نمي دانم به همين دليل است كه اينقدر ديوانه وار عاشق آفتابم.
از اول پاييز كه او را هر روز كمتر از روز قبل دارم انگار شارژم روز به روز كم و كمتر مي شود تا يلدا.
بتبع يلدا را از اين حيث نمي توانم دوست داشته باشم.
مگر مي شود به دليل طولاني ترين مدت تاريكي، شبي! را جشن گرفت؟
اما يلدا را مي شود از سويي ديگر نگريست و او را جشن گرفت!
يلدا نقطه اوج تاريكي است!
پس از فرداي يلدا هر روز تاريكي دقيقه اي رو به زوال مي گذارد و به زعم من اين بهانه بهتري براي جشن گرفتن است.