آیین جانم.
چقدر خوبه که الان می‌توانم اکثر خواسته‌هات رو محقق کنم. امیدوارم روزی برسه که آنقدر بزرگ شده باشی که بدانی بابانوئلی جز خودت وجود ندارد اگر چه دیشب که داشتی خواسته‌هات رو می‌نوشتی با کنایه گفتی که بابانوئل منم!

پی‌نوشت: مدام این بیت پیش چشم منه، ارمنیا میان در خونت، بس که تو دردا رو دوا کردی، هر چی گره به کارمون افتاد، با دستای بریده وا کردی!