یادداشتها
فرزانه قلابي
فرزانه قلابي!
فرزانه قلابي عزيز!
اگه تحقير شدن بابت چيزي كه داري ولي تحقير كننده از داشتن اون چيز خبر نداره حالت و خراب مي كنه و از كنترل خارجت مي كنه مؤيد اينه كه حقارتت خيلي عميق تر از اوني كه گمان مي كني!
بيشتر باعث تاسف ميشه وقتي تو شعار دادن، داشتن اون چيز يا چيزهاي شبيه به اون چيز رو كمال تلقي نمي كني!!
و جالبتر مي شه كه همه اين ها رو بايد در واكنش به كسي كه با بد اخلاقي در مرحله اول در ذهن و بعد از اون با كلمات برنده ات تحقير مي كني متذكر ميشي! يعني همه به اصطلاح دانسته هايي كه پزش وا مي دهي، كشك! يعني تو عمل هيچ فرقي با بقيه نداري و از خيلي ها هنوز ناپخته تري!
كاش كمي خويشتنداري در عين قدرت را از بابا اموخته بودي، به جاي همين اندك چيزي كه صبح و شب كله ات را از آن پر كرده بودي و بر طبل توخالي فرياد كردنش مي كوبي: كه أي أيها الناس من از هيچ كس كمتر نيستم!!
اصالت نياز به نمايش ندارد!
اين هم زخمي كه در عين روشني مدتها به دنبالش مي گشتي ولي نمي خواهي ببينيش …
یادداشتهای جدید را از دست ندهید
نظر بدهید