برای یک موضوع خاص در بیمارستان پارس بستری شدم و توصیه می‌کنم که اگر کلاهتان هم افتاد اینجا نیایید! به آشنایانی که ممکن است نگران حال حقیر بشوند اطمینان می‌دهم که ان‌شاءالله چیزی نیست. غرض این نبود. بعد از تقریبا نیم‌روز تحمل دیگر کاسه‌ی صبرم لبریز شد و مانند آنچه در پیش‌نویس زندگیم درج است: «در فرهنگ ما اگر شخصیت تهاجمی نداشته باشی سرت به سادگی کلاه می‌رود!» از کوره در رفتم و عزیزان حساب کار خود را کردند کم‌وبیش البته چون بی‌دروپیکرتر از این حرفهاست که فرهنگ خرابش تغییر کند! تماس دوستی کاملا غیرتهاجمی در پیگیری موضوعی درون سازمانی بعد از دو ماه و اذعان او به پاسخگویی این شیوه انگیزه این نظرسنجی شد که عمیقاً به دلیل این همزمانی باور دارم! نظر شما بر اساس تجربه زیسته‌تان چیست؟ در بیشتر مواقع تهاجمی بودن جواب می‌دهد یا جواب عکس می‌دهد؟