سفره پهن می‌شود. بار عام داده می‌شود اما نه برای همه. نه برای کسی که به منت مهمانی‌های قبلی نعمت

ماه رمضان همیشه برای من پرخیر و برکت بوده! نه فقط سالهایی که سر این سفره مهمان بودم، حتی زمانی که

آزمون هرکس به گونه‌ای مختص اوست! اگر برای گروهی روزه گرفتن آزمون است برای اقلی روزه نگرفتن. ‏حال ⁧‫مولوی‬⁩ وقتی به

چه بهانه ای شریف تَر از اینکه باری اراده کرده از طریق آخرین فرستاده و بزرگترین امید خود برای بار

فطر روزی است که ناخودآگاه قبل از سر کشیدن ساده یک لیوان آب هم تامل می کنیم! این حال بی

انیشتین می گفت سختترین کار ما آدمیان فکر کردن است. اگر این گفته را بخواهیم به زبان معرفتشناسانه صورتبندی کنیم سخت

بارالها ما از پس پانزده قرن، ندای نداگر – راستگو و امین تو را -که ما را به ایمان به

اشکی به پهنای صورت، همزمانی، همزمانی و باز هم همزمانی. آیه اشاره داشت به صحابی فقیر پیامبر (ص) که نتوانسته

دلت می‌خواهد بزنی زیر همه چیز! بچه‌ها غریزی هر وقت به بن بست می‌خورند همین کار را می کنند! اما

آخرین یادداشت ها