هنوز هیچ «یاکریمی» «گرگ» و هیچ «لاله»ای جز در بهار شکوفا نشده! شوربختانه یا خوشبختانه ما تنها آفریده‌ای هستیم که

!نوروز، قدر و زادروز فقط در تقویم تکرار می‌شود عید(بازگشت) اما پس از یافتن دلیل/معنایی برای ادامه‌ زندگی و جرئت توقف آنچه از سرترس

‏به تازگی به دبستانتان سر زده‌اید؟ ‏مطمئنا گمان می‌کنید چقدر کوچک شده است. ‏راز این خطای ادراک این است که

بهار تا زمستان، فروردین تا اسفند، شنبه تا جمعه، صبح تا شب، همه، قرن‌هاست که بدون نقص می‌آیند و می‌روند اما آنچه جهان را زشت یا زیبا کرده «ما» هستیم. تک‌تک ما تاثیر خود را بر جهان داریم اگرچه آن را دست‌کم بگیریم یا به آن بی‌اعتنا باشیم. شروع سالهایی که شماره‌ی آنها از صفر آغاز می‌شود بهانه‌ای باشد برای آگاه‌تر بودن، مهربان‌تر بودن و تاثیرگذارتر بودن.

‏ما که همزمان هموند عصر صنعت و تکنولوژی هستیم دیریست که باور داریم که سالی که نکوست دیگر فقط از بهارش

مسأله نوروزی این است! درونگرایی و برونگرایی دو برساخته مهم یونگ هستند که به دلیل مقبولیت بالا در مدلهای متاخر تحلیل شخصیت

نوروز، دمی است که بعد از آن، نوآدمی می‌شویم با ترس‌ها و امیدهایی نو! هر روزتان نوروز، نوروزتان پیروز!

داشتم فکر می کردم، اگر امسال تلاش کنم نسبت به سال گذشته، فقط ده درصد، همسر، مادر یا پدر، فرزند،

از لحظه ای که سفرمان از یک کروموزوم ساده آغاز می شود تا لحظه ای که از کالبد این جهان

نوروز را گردش فصول نمی سازد! نو روز روزی است که بالاخره بر علیه ترس‌هایم قیام کنم و این پیروزیست

آخرین یادداشت ها