عمقی که در این دو سه سال از سرگذراندم را تماما مدیون توام مربی! چه روزی‌ای داشتم خصوصا این سه

ما همه شیران ولی شیر علم حمله مان از باد باشد دم به دم حمله مان پیدا و ناپیداست باد

مرد آزاد ‏Free Guy ( ۲۰۲۱) را به لطف علاقمندی آیین به یکی از سکانس‌های آن در این چند روز سه چهار

میدونی بابایی؟ زخم برای من بعد از کتاب «مردِ مرد» رابرت بلای و سهیل‌رضایی مفهوم دیگه‌ای داره. برای من در نقش یک پدر همیشه

با یکی از شرکتهای اقماری یکی از اپراتورها از دو ماه پیش یه پروژه‌ی افیلیشن رو شروع کردیم. از ابتدا علی‌رغم تاکیدات من و آگاهی ذهنی طرفین بر اینمفهوم اما جلسات بیشتر به نشان دادن این که عرض و طول افق کوروش چیست و شرکت مادر آن شرکت چیست گذشته! و وقت طرفین حرام شده است وهیچ توفیقی حاصل نشده است! تجربه‌ی من می‌گوید هر وقت مذاکرات آنیموسی (با اغماض بخوانید پدرسالارانه) می‌شود و طرفین به برد خود بی‌اعتنا بهمنافع دیگری می‌پردازند پیشبردی محقق نمی‌شود. در میان مدت هیچ رابطه‌ی جز رابطه‌ی آنیمایی (بخوانید مادرانه) که منافع همه را در نظر می‌گیرد ادامهنخواهد یافت. داستان فردوسی‌پور با مدیر شبکه سه از همین جنس است. جذابیت برند فردوسی‌پور حتی برای غیرفوتبالی‌ها خیلی روشن است تا آنجا که با انتشار خبرگزارش فوتبال فردا اینستاگرام فارسی فدراسیون فوتبال آسیا یک روزه صد هزار فالوور جدید می‌گیرد. اینکه استفاده از این پتانسیل می‌توانست برایتلویزیون ایران چه به ارمغان بیاورد و اینکه کدام نوع نگاه این فرصت را از میان برد مطمح نظر من در این یادداشت است. روزانه نمونه‌های متعددی می‌بینمکه این نگاه پدرسالارانه منافع متعددی را به بهای چند دقیقه دلخنکی از یک تسویه حساب شخصی و کودکانه به آتش می‌کشد. به نظر من اقتضای حرفه‌ایبودن این است که حب‌و‌بغض ما با اشخاص بر اساس منافع اکثریت تنظیم شود نه احساسات آنی! تصویری که مولوی از امیرالمومنین در داستان عمر بنعبدود دارد ظرافت این موضوع را بر آفتاب می‌افکند.

زندگی یک تکرار بی‌پایان است. نیما یوشیج در جشن تولد یک سالگی فرزندش می‌نویسد: ((پسرم! یک بهار، یک تابستان ،

پاسخ مختصری به پرسش دوستی در باب چونانی اصیل شدن و دستور جناب جباری برای تفضیل بیشتر در این خصوص

(۱) مامانی (مادربزرگ مادری) هر شب از من می خواست که نام دوازده امام (ع) را بگوید و من صحت و

آخرین یادداشت ها