وقتي به قبل و بعد آمدنت مي انديشم، بر من مسجل مي شود كه نعمت بالاي نعمت بسيار است و اگر حتي يك پله از تو لذيذتر وجود داشته باشد مي شود برهان موجه ما بر وجود بهشت … اما و هزار اما كه … روز اول كه ديدمت گفتم، آنكه روزم سيه كند اين است، و معناي تعلق دارد تدريجا متبلور مي شود شايد بشود از سر، گذشت اما از پسر چقدر دشوار، عمان بي هوا به غزلخواني مي پردازد

((گه دلم پيش تو، گاهي پيش اوست/رو كه در يك نمي گنجد دو دوست))