این یادداشت تقدیم می شود به شایان و علیرضا، پسرعمو و پسرعمه عزیزم که به تازگی به سربازی رفته اند.

اگر از موقعیت خود راضی نیستید تغییرش بدید! شما درخت نیستید! پی نوشت: گمان کنم این درخت زبون بسته در

حدود ده سال پیش که بیشتر زمان مطالعه ام صرف مباحث مدیریتی می شد به توصیه و هدیه دوستی کتاب #ویل_دان کنت

به باور روانشناسان تحلیلی، روان آدمیان به سان کوه یخی از دو بخش قابل رویت و البته کوچک به نام

پاسخ مختصری به پرسش دوستی در باب چونانی اصیل شدن و دستور جناب جباری برای تفضیل بیشتر در این خصوص

آهنربای ناخودآگاهت کسی را جذب می کند که گمشده ای در درون تو را صدا می زند! این آهنربا آنقدر

گویا تدبیری حکیمانه، از دشواری تجربه جدایی ما از مادر مان آگاه بوده که آن را این سان تدریجی، تقدیر کرده است.

مهرماه، هنوز هم برای بسیار از ما بابا و مامان ها، دلهره آور است. شاید به این دلیل که کسی

خبر خیلی کوتاه است: در خیرآباد ورامین، پسری ۱۷ ساله (امید)، پس از تعرض به دختری ۶ ساله (ستایش)، او

به بهانه سالگرد ازدواجمان: آن به آن، از انتخاب و بودن نازنینی چون تو خرسندتر و مسرورترم! حتی زمانهایی که

آخرین یادداشت ها