نگران نشوید! حالم خوب است! این یادداشت و این رویداد مربوط به چند سال قبل است و به دلیل تناسب

پر بیراه نیست اگر تعریفم از زن و مرد را به قبل و بعد از دیدن کتابهای ((مرد مرد)) رابرت بلای و ((ژرفای

تا حقارتهای فرافکنی شده (۱) دیگران، حال تو را بد می کند، باید نگران حقارتهایی که در پی مخفی کردن

هر ویژگی شخصیتی که در انسان از تعادل خارج می شود اگر چه به ظاهر به معنای نفی نقطه مقابل خود است

همیشه این سئوال برای من حل نشده باقی مانده بود که به جز استثنائاتی چون حافظ (۱) و مولوی (۲)،

خیلی وقت نیست (۱) که از آدمهایی که حرصم می دهند فرار نمی کنم! تازگیهای زل می زنم توی چشمشان

بهترین مادر/ پدر/ فرزند/همسر/دوست/ همسایه/ کارمند/رییس/دانش آموز/دانشجو/شهروند و … دنیا است! از تمام آنچه داشته و می توانست داشته باشد

هر جا که هستم (۱) (۳) نقطه پرتاب من به آسمان است! شک ندارم که هیچ کدام از عرضیاتی (۱)

به نام مانا؛ مامان عزیزم! مفهوم مادر برای همه ابنای بشر با مفهوم خدا قرابت دارد. شک ندارم که خداوند

بعید است شمار کسانی که مرد و زن را بسیار شبیه به هم می دانند زیاد باشد! این تفکیک های

آخرین یادداشت ها