برايت کتاب مردِمرد (۱) را خريدم.
مي دانم امروز و فردا شايد آخرين روز اردي بهشت باشد!
اما ((آدم)) هم که باشي بايد ((هبوط)) کني!
هبوط از بهشت ما را به جهنم نمي برد!
و البته جهنم نيز براي بعضي مرتبه اي از بهشت است!
و چه ساده انگارند آناني که هنوز بهشت را در باغ و انگور و حوري محدود مي کنند!

برادر عزيزتر از جانم!
مي داني عاشق کجاي داستان آيرون جان (۲) ام!؟
آنجايي که پادشاه (۳) پسر را به آشپزخانه تبعيد مي کند!
و آشپز، اين شاهزاده را مجبور مي کند که خاکسترها را جارو کند
شاهزاده ديروز با نه چندان دلخوشي از دستور او تبعيت مي کند
و ناگهان بادي شروع به وزيدن مي کند و تمام خاکسترها به زمين مي نشيند
و چه منظره اي:
((بر روي زمين ردپاي تمام خدايان به وضوح نقش می بندد …))

هبوط (۴) تنها راه تجربه بهشت هاي بزرگتر و بزرگتر است و هیچکس را یارای فرار و عدم مواجهه با آن نیست!
مي دانم تا اردي بهشت ديگر، سوار بر اسبهاي قرمز و سفيد و سياه تو را که ديگر از پنهان کردن آن موي طلاييت خسته شدي پس از عبور از اين جاده قهرماني، به سان اَبَرقهرماني که کائنات منتظر ظهور آنند خواهم دید!
براي آنان که معني پرواز را نمي فهمند تو هر چه اوج مي گيري کوچک تر مي شوي!

————————–—
پي نوشت:
(۱) رابرت بلاي
(۲) آيرون جان نام داستان را به دوش مي کشد اما قهرمان داستان به قول جوزف کمپل هزارچهره است و او مي شود مرشد و راهنماي شاهزاده اي که از قصر پدر خود (بهشت) به جايي سفر مي کند که در بدايت طريق جز هبوط چيزي ديده نمي شود اما …
(۳) نه پدر پسر بلکه صاحب قصري که پسر به دستور آيرون جان قصر پدر خود (بهشت) را رها مي کند و براي مرد شدن با عنوان يک انسان معمولي به کاخ او مراجعه مي کند.
(۴) هبوط هر کس از جنس ترسهاي اوست و زماني اتفاق مي افتد که در نقطه اوج قرار مي گيري و هيچ وقت انتظارش را نداري! آخر سالها تلاش کردي که از اين هبوط جلوگيري کني اما هبوط گريز ناپذير است و درک معناي هبوط تنها راه نجات و پرواز است.