انسان بودن یعنی انس‌نگرفتن و نسیان نکردن!!

گویا ‫انسان‬ را از ‫نسیان‬ و فراموشی و یا ‫انس‬ و عادت کردن گرفته‌اند.
اما من ‫انسانیت‬ را در میزان مقاومت به نسیان و انس‌گرفتن می‌دانم!
تا وقتی به چیزهای بد ‌و خوب انس نگرفته و فراموش نکرده!

وقتی:
– روزها و سالها تکراری نیست!
– غم دیگران عادی نیست!
– ظلم به دیگری فراموش‌کردنی نیست!
و …