میشه نری!

توی کی اینقدر بزرگ شدی؟
انگار توی این ۹ ماه روند بزرگ شدنت که روز به روز هم سریعتر میشه رو از دست دادم. دیشب با بدون من خوابیدنت مرحله مهمی از بلوغت رو در ایگوی والدین پشت سر گذاشتی. تخصص من مستقل کردن آدم‌ها و سازمانها از خودمه و تو هم با همه علاقه‌ی دیوانه‌واری که بهت دارم از این قاعده مستثنی نیستی. میشه مستقل بشی ولی نری؟ (این جمله رو من و مامان فقط می فهمیم و تو وقتی خواندن یادگرفتی و اون ور آب داری خاطره‌وار پست‌های #بابایی رو می‌خونی.) راستی این هفته دوبار به من بابایی گفتی.
دوست دارم پسر بزرگم.
دیگه پسر بزرگم هستی.
همیشه پسر بزرگم هستی. باور کن بابایی

قلب بابایی مثل این برگ عجیب و غریب هنوز دور نشدی توی بهار خزون‌زده و زرد شده! آدم با هرچی میترسه مبتلا میشه! پسر مستقلم! عشقم! نفسم! دل بابایی هرچی دور میشی تند‌تر و تندتر میزنه!
گل سرخ عزیز من! به هر گلخانه‌ای باشی!
بدان رویای یک گلدان همیشه با تو خواهد بود!