آیین

آیین من! نمی دانم وقتی می توانی این سطور را بخوانی و بفهمی دقیقا چند سال داری، بابایی!؟ حتی مطمئن

میلاد آیین! همه كار دنيا حساب و كتاب دارد! وقتي فرزنددار شدن تقدير مي شود گويي هسمفر با نوزاد، همه اين سفر حيرت

همه موجودات روزي به دنيا مي أيند و روزي از أن مي روند! اما از ميان همه شان، فقط إنسان

به بهانه سالگرد ازدواجمان: آن به آن، از انتخاب و بودن نازنيني چون تو خرسندتر و مسرورترم! حتي زمانهايي كه

چند روز است کلمات برای به ظهور رسیدن در من وول می خورند! مثل بچه ای که دور از چشم

بابايي! اين اولين نامه پدر پسر ي من و تو است! ميداني؟ امروز دوباره سرشت سوزناك هستي، روان حساس مرا

نگران نشوید! حالم خوب است! این یادداشت و این رویداد مربوط به چند سال قبل است و به دلیل تناسب

از لحظه اي كه سفرمان از يك كروموزوم ساده آغاز مي شود تا لحظه اي كه از كالبد اين جهان

کی‌ورد‌های عاشقانه‌ی من! عاشق روزهاي بي تو ام! روزهاي بي تو يعني عشق در نگاه اول واقعيت داره! حتي اگه

باورت نمی شود! گوشم انقدر تیز شده است که نجوای فرشتگان را به روشنی می‌شنوم! پنجره را تا ته باز